Het is 4 juli wanneer ik dit voorwoord schrijf. Aan de andere kant van de oceaan is dat een bijzondere dag. De Amerikanen vieren hun Independence Day. Overal zijn parades, barbecues, muziek en als de avond valt wordt de
lucht gevuld met indrukwekkend vuurwerk. Hier is het een stuk rustiger, maar met het mooie zomerweer en de schoolvakanties die zijn begonnen, hangt ook bij ons een heerlijke vakantiesfeer.

Wanneer ik dit voorwoord schrijf ben ik nog aan het nagenieten van het geweldige toneelstuk dat wij als toneelgezelschap van EMS mochten opvoeren op 17 en 18 april jl. Puinhoop in de kringloop. Twee uitverkochte avonden, meer dan 100 bezoekers per avond. Wat hebben wij als spelers veel plezier gehad in de voorbereiding, maar zeker ook bij het optreden, en gezien
de reacties vanuit de zaal, heeft het publiek ook genoten. Een ouderwets avondje lachen.

Februari, tijd voor de eerste DijkRuis in 2026, en volop winter. Sneeuw- en ijspret, mooie plaatjes, maar ook veel codes geel en oranje en zelfs code rood. Zelf hoop ik dat het snel voorjaar wordt.

De tijd van het jaar dat de lucht anders ruikt. Alsof de wereld even diep ademhaalt en besluit: oké, we gaan weer beginnen. De zon blijft nét even wat langer hangen, jassen worden achteloos over een stoel gegooid en overal duiken plotseling plannen op waar niemand in de winter de energie voor had. Bomen krijgen weer lef en de mensen kijken vrolijker. Het voorjaar is geen seizoen, het is een belofte dat alles opnieuw mag, dat dingen mogen groeien.

Wanneer deze DijkRuis op de mat valt is 2025 al bijna voorbij. De dagen worden alweer langer. Een jaar vol met aangrijpende en onrustige gebeurtenissen. Maar ook een jaar waarin kleine geluksmomenten groot aanvoelden. Lees o.a. het verhaal van Poppejans over Sint Maarten, een nieuwe keuken voor de BSV, burendag Oktoberfest, Hollandse spellenmiddag, viswedstrijd, Meziekmitbus, de versterkingsoperatie aan de Waard vordert al aardig, van Slagharen tot Sinterklaas. Over de Sint gesproken. Je kunt beter de schimmel van de Sint op bezoek krijgen, dan schimmel in je huis.

Het is half september, buiten schijnt af en toe de zon en af en toe valt er een bui. Het is 18/19 graden. Er zit bijna geen appel meer aan de boom. Aan de perenboom wel. Dan maar een heerlijke tarte tatin (appeltaart op z'n kop) van peren. Deze keer verschillende kleuren chrysanten in plantenbakken opgehangen. In september vormt de chrysant het bruggetje tussen zwoele zomerdagen en knusse herfstavonden. Een echter sfeermaker dus, die met zijn rijke kleuren en volle bloemen symbool staat voor gezelligheid en een nieuw seizoen dat zich aandient.

Wanneer ik het voorwoord schrijf voor alweer de derde DijkRuis voor dit jaar, is het midzomernacht. De langste dag van het jaar. Het is prachtig weer, voor sommigen misschien iets te warm.

De tweede DijkRuis alweer voor dit jaar. En wat een mooi voorjaar tot nu toe. Zondag 6 april een prachtige dag voor lammetjesdag. Ouders/grootouders met (klein)kinderen, vriendjes en vriendinnetjes overal vandaan genoten van een supergezellige middag in en rond het speeltuingebouw, met natuurlijk een trotse boer Henk Bolhuis.

De eerste DijkRuis van 2025. Een beetje later dan je van ons gewend bent. Maar met leuke verslagen van activiteiten die geweest zijn en met veel activiteiten waar we naar uit kunnen kijken. Wat hebben we geweldige vrijwilligers in onze wijken die dit toch allemaal maar organiseren.

De duisternis valt steeds eerder in, het is af en toe al wat kouder en de lutje lanteern-lopers zijn alweer langsgeweest. In tegenstelling tot de najaar-/ winterperiode in de voorgaande 2 jaren, kunnen allerlei wijkactiviteiten gewoon zonder belemmeringen doorgaan. En dat is te merken aan de binnengekomen kopij!

Voor je ligt de najaars-editie van ons aller DijkRuis. Met weer allerlei interessant hyperlokaal leesvoer! Ideaal voor een goede lees-sessie aan de keukentafel, terwijl de stoofpan staat te pruttelen. Of voor onder een kleedje op de bank, met de pantoffels aan. En het mooiste is: zet je 's avonds de tv uit omdat je de DijkRuis erbij wilt pakken, dan bespaar je energie! Niet onbelangrijk in deze dagen.

Heb jij dat ook? Dat je steeds maar weer Paranoid Android, No Surprises of Karma Police neuriet als je deze zomer door De Waard fietst? Ik in ieder geval wel! Deze klassiekers van de Britse band Radiohead zijn namelijk voor altijd verbonden aan de wijk Ruischerwaard. OK Computer, het album waar ze op prijken, kwam uit in de zomer van 1997, toen de eerste bewoners net in hun splinternieuwe huizen tussen het Damsterdiep en het Eemskanaal waren getrokken.

De schapen staan weer bij Henk Bolhuis in de schuur, bloemen bloeien langs het Eemskanaal en we mochten kortgeleden het rode potlood weer ter hand nemen in het BSV-gebouw aan de Woldweg. Allemaal tekenen van voorjaar in de Ruischerwijken!

Voor ik naar de inhoud van dit DijkRuis-nummer ga, eerst een oproep: de nieuwste van onze buurten, Ruischerwaard, bestaat inmiddels toch ook alweer 25 jaar! Een mooie reden om eens de geschiedenis van deze buurt in te duiken samen met buurtbewoners.

Is het nog te vroeg om Ede Staals 'Het zel weer veurjoar worden' te neuriën? Of kan het al? Die kwestie dient zich elk jaar weer in mijn hoofd aan, als me voor het eerst opvalt dat de dagen heel langzaam weer ietsje langer worden. De lente mag dan nog niet officieel zijn aangebroken, toch brak voor een aantal bewoners van de Gerststraat al aan het begin van het jaar vreugde uit. Zij vielen namelijk in de prijzen bij de Postcode Loterij (zie verderop in deze DijkRuis).

Ook de corona-ontwikkelingen kunnen (voorzichtig) vrolijk stemmen: het lijkt erop dat de Buurt- en Speeltuinvereniging (BSV) gaandeweg steeds meer activiteiten kan organiseren, waarover meer op pagina 14. En dorpsvereniging EMS heeft goede hoop dat het dit jaar dan eindelijk het 75-jarig jubileum groots kan vieren!

Het voorwoord van de laatste DijkRuis van dit jaar komt tot stand met de ene hand op het toetsenbord en de andere in een flinke voorraad overgebleven Sint-Maartensnoep. Kwamen er 11 november nou weinig kinderen langs, of heeft jullie betrokken eindredacteur gewoon 'per ongeluk' te veel ingekocht? Het zou best eens dat laatste kunnen zijn.

Het een-na-laatste nummer van de DijkRuis in 2021 ligt alweer voor u open. Het jaar 2021 loopt langzaam maar zeker richting het einde en we kunnen zeggen dat het een bewogen jaar is geweest. De zomer was niet even wat je noemt caraïbisch maar toch wel zonnig, met gelukkig ook wel water. Voor de kampeerders misschien wel te veel, maar als je gewoon thuis bent geweest viel het eigenlijk nog wel mee. Persoonlijk vind ik het in huis prettig vertoeven en met de corona van de afgelopen periode kun je toch niet alles.

Beste buurtbewoners,

'Er kan weer meer!' Een paar simpele woorden op een rij, maar nu al de vreugdekreet van de vroege zomer van 2021. Zoals het nu lijkt, gaan we na een reeks coronaversoepelingen een zomer vol reuring tegemoet.

Dat is ook te merken aan deze DijkRuis. De binnengekomen stukken gonzen steeds meer van de activiteit. Kinderopvang Poppejans is een nieuwe babygroep gestart, de wijkraad vergadert weer alsvanouds en de Buurten Speeltuinvereniging (BSV) heeft voor de komende maanden plannen voor verschillende activiteiten. Én er is een nieuwe beheerder voor het speeltuingebouw, die zich voorstelt in dit nummer.