Stemmen

"Hallo, ben je daar?"
"Ja, ik ben er"
"Hoe kan het dat ik je wel hoor, maar niet zie?"
"Dat weet ik ook niet, maar ik ben er echt. Hier, vlak bij je."
"Dat is rustgevend. Ik voel me rustig. Wil je een gedicht aan me vertellen?"
"Een gedicht? Ja, natuurlijk, even denken... iets over Liefde? Ik weet dat je daarvan houdt."
"Ja, iets over Liefde klinkt lovely"
"Ok, ik weet een gedicht. Het komt uit een film. Je mag raden welke film, zodra je m'n gedicht hoort"
"Ik ben één en al oor"

A Feel Good Story for Christmas

Ook Tom zelf heeft zich voor de gelegenheid uitgedost in ouderwetse klederdracht van deze streek.

En Amanda en Brian zien er ook prachtig uit, in baljurk en kostuum. Nou ja, op hun uitnodiging had dan ook gestaan: komt allen feestelijk gekleed. En hier is door alle gasten uitbundig gehoor aan gegeven.

Op de Kermis

Ze waren samen op de kermis.

Het was diep in de herfst. Een vreemde tijd voor een kermis, die normaal gesproken naar de stad kwam als het hoogzomer was, maar dit was geen gewone kermis. Het was een nieuw soort kermis. Een wonderkermis. In de weken voorafgaand aan de komst van de entourage, gonsde het van de spanning en ingehouden opwinding. Mensen keuvelden zachtjes over wat er allemaal zou zijn. Hóe het zou zijn, Ze wisten immers niet wat ze konden verwachten. Een wonderkermis, niemand had er ooit één bezocht of er zelfs maar van gehoord. Het gerucht was er ineens. Naderhand wist niemand goed hoe dit kon, maar ineens werd bekend dat er de eerste week van november een bijzondere kermis zou zijn.

BoomCoins

Bitcoins. Wie heeft ze verzonnen en wanneer? Wat zijn het eigenlijk? Het zegt haar zo weinig. Voor haar geestesoog verschijnt een beeld van rijen nulletjes en eentjes, rijen bits. Zwarte blokjes, beursgenoteerd. Schijnbaar kun je er dingen mee kopen. Ze fietst door het plantsoen, april. Overal staan rijen bomen pril in bloei. Rijen zwarte blokjes of rijen bloeiende bomen, zij weet het wel. Als het aan haar lag bestonden er geen bitcoins, maar BoomCoins. Ze giechelt. BoomCoins.

L'Art de Créer

Er was eens een kunstwinkeltje in een straatje, dat zijn gelijke niet kende. Wie Harry Potter's Diagon Alley kent, begrijpt wat ik bedoel. Je kwam er niet zomaar in en je kwam er niet zomaar uit. Maar als je het eenmaal gevonden had, wilde je er nooit meer weg. Het was immers maar de vraag, of je het een volgende keer weer kon vinden. De spullen die je in 'L'Art de Créer' kon kopen, waren de moeite van het proberen dan ook meer dan waard. Je kon het zo gek niet verzinnen of het was er. Het was daarom geen wonder, dat het winkeltje kunstenaars van heinde en verre aantrok. Alleen al te kijken naar de grote schare bezoekers was een waar genot.